Monthly Archives: maart 2007

Ik zit alleen op het balkon, langzaam wordt het donker en steeds kouder, zoals gisteren en eergisteren. De wereld heeft weer flink aan me getrokken. Ik zou het je willen vertellen, even delen. Maar vanavond praat ik met je in … Continue reading →

Ik verlang naar een lieve hand door mijn haar, kom nog even tegen mijn lippen lachen.   Liefde in een land van haat, soms snijdt zij dwars door mijn ziel. De wereld zo hard, zo scherp, leven en dood, alles of … Continue reading →

Een nieuwe week begonnen. Ik heb zin in een verhaaltje, een sprookje, in godsnaam iets liefs, voor mijn part een leugen. De confrontatie heeft me pijn gedaan. Lelijk vind ik mezelf. En nu ben ik op de vlucht geslagen. Maar … Continue reading →

Ik heb pijn vandaag. Het is op. Ik kan er niet meer bij. Ik weet niet waarom. Ik kan het niet meer zien. Niet langer met mijn verstand. En ik ben bang voor mijn intuïtie. Ik ben bang voor die … Continue reading →

Ik weet waar ik mee bezig ben. Ik kwam mezelf tegen, vandaag, toen er eindelijk ruimte was om daar te zijn wie ik werkelijk ben. Helemaal alleen, in het zonnetje voor het raam, ik heb languit op de grond gelegen. Niemand … Continue reading →

Ik heb je zo veel te vertellen. Kom nog even bij me zitten, als je wil. Ik ben soms zo eenzaam, in al die drukte. Zo druk in al die volle leegte. De werkelijkheid kringelt me weer veel te dicht op … Continue reading →

“Ik werd zo chagerijnig,” vertel ik hem, op zijn verjaardag. Vandaag zit me flink dwars. En ook hij heeft het niet leuk. Ze heeft geen cadeautje voor hem gekocht en ook zijn twee kinderen, ze weten van niets, ze heeft er … Continue reading →

Soms is mijn huid rauw. Soms doet leven zo’n pijn, alsof ik uit ijskoude pinnen besta. Hoe lang ben ik al tranen aan het verdringen. Tanden op elkaar, doorzetten, verder. En werkelijk, er zijn momenten dat het echt leuk is. … Continue reading →

Man oh man. Was het zeven jaar? Misschien acht? Je bent me eigen, ik ken je, het was gisteren, vinden we allebei. Daar ben je. In mijn nieuwe leven. Een tafeltje in de waag. Net als toen, de naam zo … Continue reading →

Op het balkon sta ik met kleddernatte haren in haar neptijger tot aan mijn enkels druk te telefoneren. Wijze praatjes. Achteloos verkoop ik een volgend, ander verhaal. Ik voel me net een zigeunerkoningin. Ze draagt die jas niet meer, hij … Continue reading →