Monthly Archives: juli 2007

Op de adem van een buikdanseres en de deur van een leeg huis klop je aan. Als ik opendoe, met voorzichtige vingers. Met heel mijn hart dien ik koffie, thee en koekjes op. Soms deel ik mijn laatste glas met … Continue reading →

Ik heb je bedacht! Omdat je niet bestaat heb ik je bedacht. Jij die op me wacht als ik thuiskom. Als je naar me glimlacht als ik boos ben. Of wanhopig. Jij die je armen voor me opent en me … Continue reading →

Van hier naar de maan en terug. Zo zeiden we dat. Als ik aan hem vroeg: "Hoeveel hou je van me?" "Zandvoort," zeg ik. Maar gisteren kwam het er niet van. Afscheid voor altijd, eerste Larense poffertjes en een wafel … Continue reading →

De wereld lichter in de ochtend op tranen die niet komen. Buiten verregent de zomer. Zwart de nacht als ik opsta. In de koelkast een vriesvakje dat sluit. Glas cola. Sigaret, halve joint, zo’n dag vandaag. Even later besluit. Drie sinaasappels pers … Continue reading →

Als true lovers ontmoeten we op vergeten eiland Als we loslaten als zwervers van eenzaam land And true lovers can sleep on the edge of a knife And we are so gung ho to lay down our lives We komen … Continue reading →

Midden in een wankele nacht. Als hij me aan het huilen maakt. Verhaal dat hij niet wil horen. Ik vertel het toch. Zo goed als. En dat is niet zo heel erg goed. Verhaal dat pijn doet. Dat moeilijk is en … Continue reading →

Met mijn warrige hoofd ga ik in de verkeerde trein zitten. Te vroeg deze ochtend. En de nachten te kort, zoals al dat rommelen veel te lang. Ik loop ongeveer het perron op dat ik moet hebben. En ik heb … Continue reading →

Geroutineerde gebaren, scherpgericht, start. Document open. Diepe vingers, vlugge ademtoetsen raken. Kussen Nog even kussen wespen, bijen, vogels en beminnen hot ‘n spicy itchy, pietsie spider kruipend verlangen, kleine trekjes, stevige halen. Verhaaltjes verhaaltjes verhaaltjes entre les reins van binnen … Continue reading →

Nog even en dit blog zal niet meer leven, aan stukken gescheurd. Een jaar lang heb ik gesproken, de woorden van mijn hart, ditjes en datjes van mijn bestaan. Dingen en zaken, zoals de wereld draait, op de heupen van … Continue reading →

Met een klap valt je gooi op de houtenvloer. Ik kijk op, over mijn schouder, weg van het geluid. Ik weet niet wat, maar wil weten wie. Daar sta je, voor mijn raam, je komt de sleutels werpen, het houdt … Continue reading →