Monthly Archives: april 2009

Ik ga naar Albert Heijn. Op zo’n lauwwarme Koninginnedag. Lang na de aanslag. Dat ze in het naïeve Holland. Zo lang ongeluk noemden. Ik haal carpaccio. Ik heb zin in rauw vlees. Rucola sla. Lekker scherp. Met pijnboompitten. Olijfolie en … Continue reading →

Ze rent over het strand, teckel aan de hand. Klein meisje met wapperende haren. Ik kijk haar na. Te vroeg, te jong, te alleen zo’n klein meisje op het strand. Jij bent die dappere, zei ze vaak. Mijn mooie denkende … Continue reading →

Ik ben aan een moeilijk nieuw doek begonnen. Daarmee zit ik mezelf behoorlijk in de weg. Het zal mijn moeder worden. Ik heb niet veel foto’s. Van vroeger. Van mijn ouders. Of mijn jongere broer en zus. Wel wat, een … Continue reading →

you are not alone Schrijft ze in het boek dat ze voor me achterlaat. Marlene Dumas, measuring your own grave. even you keep your loneliness I love you face to face and pain to pain Kun je me vergeven mezelf … Continue reading →

Net na zevenen in de ochtend. Ga ik het strand op. Buiten ruikt naar de eerste regenbui. Na een warme dag. Aan zee is het grauw. Ik loop maar een klein stukje. Vandaag niet veel kracht. Ik moet nog bijkomen. … Continue reading →

Met de duivel op de hielen. Ruim ik het huis op. Deuren open. Handdoeken, lakens. De hele teringzooi in de was. Territoriale drift. Haar geur kan ik niet meer verdragen. Fluks wis ik al haar sporen uit. Alles dat ze … Continue reading →

Stil in huis. Zonder haar stem. En haar overduidelijke aanwezigheid. Overal ligt as. De asbakken puilen. Halfvergeten sigaretten. Als ze zich weer eens liet verleiden. En zichzelf vergat. Op de bank. Waar ze vanochtend nog fluit voor me speelde. Haperend. … Continue reading →

Vandaag zijn we itchy. Mijn mooie denkende vriendin en ik. Gesprekken die we voeren. Zwaar en intensief. We hebben elkaars wonden geraakt. Lief blijven. Vandaag willen we. Net even anders. Dan de ander. Oh nee, ik ben niet zoals jij. … Continue reading →

Na’aseh venishmah. Zeggen ze. Doen en luisteren. In die volgorde. Vandaag belde mijn vader. Per ongeluk. Het is namelijk zo. Hij belde een rijtje fabrikanten. Toen drukte hij per ongeluk. Mijn naam. Op zijn mobiele telefoon. Net te laat om hem … Continue reading →

Mijn mooie denkende vriendin Vandaag vertelt ze. Het verhaal. Haar jeugd. Hoe dat ging bij haar. Ze is iets ouder. Dan de staat. Israël. Negen maanden. Toen ze negen maanden oud was. Vochten haar ouders. Om dat kleine baby’tje. Tijdens … Continue reading →