Ze is niet meer
Idool van mijn jeugd
Donna Summer werd 63 jaar
Deze avond zijn er feesten in Amsterdam
Discoparty’s
Zoals vroeger
Tot diep in de nacht
Op de houten planken
Van Odeon
Dat niet meer is
Zoals ik me herinner

Met de Mexicaanse groenten
Net te ver heen
Van de voedselbank
De ongure stukken eruit gevist
Heb ik chili gemaakt
Met rundergehakt
En verse paprika
Knoflook en uien
Flink chili
Lekker
Maar de rijst erbij
Over de datum
En smaakt naar het pak
Godver
Had gewoon zelf rijst gekocht

Love to love you baby
Klinkt uit mijn speakers
Dat waren nog eens tijden

Shabat shalom

Picture: Donna Summer

Toegegeven
Ik ben wat doorgeslagen
Godsvermogen boodschappen ingeslagen
Nauwelijks nuttig
Mijn koelkast puilt uit
Verwennerijtjes
Asperges
Roomboter
Blueband
Witte eieren
Citroen
Gerookte zalm
Geitenkaas
Tomaten
Zeezout grof
Piri Piri gemalen
Tri-color paprika
Mager rundergehakt
Flinterdunne fijne ham
Flinterdunne salami
Blauwe bessen
WC-papier
Melba toast
Ribbelchips
Fles wodka
Fles cola
Zak wiet
Pakje sigaretten
Ik heb er meer dan genoeg van
Fucking armzalig
Mijn ziel hongert naar vervulling
En ik troost
Met wat smaakt
Kunst, cultuur en kwaliteit

Maar wat ik vergeten ben
En zo

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Marlene Dumas, The Teacher

In de mail landt zoveelste afwijzing
Buiten is het ijskoud
Maar schijnt de zon
In Zandvoort rijden ze wielerwedstrijd
Ik heb mijn appartement gezogen
Straks naar de voedselbank
En voorlopig
Is het janken

Jezzebel
Tussen water en water

Art: Marlene Dumas: Obsessive Envy

Ik ben een slechte vrouw
In het huishouden doe ik weinig
Met hartgrondige hekel
Ik werk niet
Ik ben uitkeringtrekker
Zeker niet succesvol
Al probeer ik van alles
Wat me plezierig lijkt
Veel geduld heb ik niet
En meestal is mijn tong vlijmscherp
Als hij niet gespleten
Of dubbel is
Ik kan goed kijken
Zelden sla ik de ogen neer
Of draai mijn hoofd af
Ik wil zien
Hoe slecht de wereld
En hoe slecht mijn ik
Ik kan goed luisteren
Meestal hoor ik andere verhalen
Dan wat je in woorden zegt
Ik ben een hebberd
En grijp naar je ziel
Ik ben nooit tevreden
En vaak verveel je me
Ik ben een bloedzuiger
Een meermonster
Ik heb eindeloos lange benen
En mijn adem
Is net zo slecht

Moehaha
Ik besta

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, 14-05-12 Symmetry is way overrated

Bij de voedselbank hadden ze extraatje
Voor Moederdag van Etos of Kruidvat
Helaas niet genoeg voor alle vrouwen
Die wekelijks pakketje halen
Snel werd er achterna gebeld
Maar alleenstaanden kregen de verrassing niet
Hoewel iedereen begreep dat je ook
Alleenstaand en moeder kunt zijn
Of gewoon
Vrouw die wel eens zin heeft in
Verwennerijtje
Badzout
Of zo

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Ine Lammers, Women’s Inc.

Er wordt aan de deur van mijn appartement gebeld
Iemand die dus al binnen is
Ik denk de buurvrouw
Babykleinzoon sliep bij haar en is net opgehaald door de ouders
Misschien wil ze even kletsen, zo vlak voor Moederdag

Twee mannen aan mijn open deur
Truttig keurig
Het gelijk op hun gezicht
We treffen het dat u thuis bent, zegt de oudere met pet
We zaten net te kijken en zagen dat buisje hangen
Dat betekent dat u gelovig bent

Hij wijst naar mijn mezoeza aan de deurpost
Met zijn vingers prikt hij door
En raakt mijn leven

Hij moet met zijn vingers van mijn mezoeza afblijven
Suist het bloed in mijn oren
Waarna ik mezelf tot de orde roep
Het is als teken aan mijn huis
Souvenir van het verleden
Toen de mezoeza nog op de deur van geluk hing
In het land van mijn hart

Wat wilt u, onderbreek ik zijn gehannes over mijn geloof
Veel scherper en schriller met meer volume dan ik zou wensen
Kalm en beheerst maakt dieper indruk
Nou, zegt de pet, we wilden met u over geloof praten
Als Israëliër klak ik geïrriteerd met mijn tong, tuh
En schud mijn hoofd
Ik wens niet met u te praten, haal ik mijn schouders op
En sluit de deur zacht

Het is fucking shabat

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Ine Lammers, Amori Fragili

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale 11-05-12

Wegens aanrijding met een persoon
Strandt mijn trein
Onderweg naar soulsearcher in Diemen
Chaos op Centraal Haarlem
Treinen rijden niet
Soms met vertraging
Volgepropt
Mensen onderweg naar hun werk
Met z’n allen rennen we trappen op
Dit perron, dat perron
Roept conducteur met handmicrofoon
Trappen af
Extra bussen zijn er niet
Mijn afspraak haal ik met geen mogelijkheid
Meer dan een uur te laat, schat ik in
Volgende cliënt grijpt dan naar de tissues
Besluit dat het terug wordt
Terug naar huis
Retourtje Diemen
Ongebruikt in mijn portemonnee
Gister ook al, klaagt een meisje
Iemand die er geen zin meer in had
Tijd voor depri’s blijkbaar
Lachen haar klasgenoten
Ik zucht
Vanaf zes uur op
Onderweg naar duizend tranen
Die elke sessie onafgebroken stromen
Natuurlijk nooit zin in
Was ik vanochtend maar
In bed gebleven
Dan had ik nu fles wodka gekocht

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Picasso, La Belle Hollandaise

Heb het gevoel dat ik tussen vier muren zit opgesloten, zegt hij tijdens onze wekelijkse ontmoeting bij de voedselbank. Lotgenoot; leven van zo goed als niets.
Gelduitgeven onze vijand, situatie die we zoveel mogelijk proberen te vermijden. Nergens je portemonnee trekken, laat je niet verleiden, geen pleziertjes, geen geintjes, geen verrukkingen, geen uitstapjes, op de plaats rust, naar huis.
Hij was naar de tandarts geweest, dure behandeling die niet vergoed werd. Hij vroeg of hij er bijzondere bijstand voor kon krijgen. Maar werd met een kluitje het riet ingestuurd. Soms valt het niet uit te leggen aan ambtenaar die zegt dat je een lening moet afsluiten, dat je er voor had moeten sparen, dat je wel een erg dure tandartsbehandeling hebt ondergaan. Wat moet je zeggen?
Ik durf niet naar de tandarts, al te veel jaren de sluitpost op mijn begroting.
Hij zegt dat hij weet dat het niet de moeite is om heel boos te worden. Maar hij wordt er wel heel moe van. Eerst maar flink stuk wandelen. En gisteren de rest van de dag, net als vandaag alleen maar achter zijn playstation. Geen energie. Bijkomen van het gesprek met sociale dienst.
Ik weet wat hij bedoelt. Thank God, ik teken.
Ik moest bijkomen van Bevrijdingsdag die heel leuk was, met de oudcollega’s, tijdens de uitreiking van de Opzij-Literatuurprijs in Opium. Even in de normale wereld, praten, delen, vragen, vertellen. Maar ook confronterend. Heb mezelf nog steeds niet kunnen redden, geen baan, geen vooruitzichten en de armoede knaagt door mijn kledingkast, mijn huis en mijn lichaam.
Ja, dan heb je het gevoel dat je op een zijspoor bent gezet, zegt hij.
Nou, zeg ik, eerder alsof je van de trap bent gelazerd, met alle butsen en builen die erbij horen. Het is niemands schuld, maar het doet flink pijn.
Ook ik zit zo veel mogelijk binnen.

Jezzebel,
Tussen water en water

Voor de liefhebbers: De achtertuin van Jan Wolkers, vele afleveringen

Om één uur ’s nachts na bevrijdingsdag, hangt bij Holland Casino in Zandvoort hoog in de mast, achteloos achtergelaten, de Nederlandse vlag. Het is nacht, guur en de wind ijskoud. Bij de Koninklijke Nederlandse Reddingsmaatschappij is de vlag allang binnen. Maar bij Holland Casino geven ze er niet veel om, of hebben er te weinig ervaring mee. Er hangt nooit de nationale driekleur. Behalve op koninginnedag, dodenherdenking en op bevrijdingsdag hijst de klusjesman de Nederlandse vlag. No matter what, hier kun je gokken, we zijn deel van het vaderland, wappert het roodwitblauw tussen de banieren van het Casino.
En gisternacht had ik er genoeg van. Ik heb gebeld. Schande, zei ik schril, als mevrouw Adema. Na zonsondergang mag je niet vlaggen, hoe kan dit nou?
De vrouw die de telefoon opnam wist het ook niet en verbond me door. De bedrijfsleider was er niet zeker van dat de vlag er nog hing, maar hij zou gaan kijken en als hij er nog hing dan zou hij hem binnenhalen.
Hij hangt er nog, wist mevrouw Adema.
Het gaf een verrukkelijk gevoel van macht toen een paar minuten later inderdaad de vlag van de stok werd gehaald. Slepend over de grond werd de Nederlandse vlag binnengehaald. En mevrouw Adema zuchtte.
Dit doe je dus als je eenzaam bent en je verveelt op een nacht, dacht ik. Dan put je plezier uit het spreken van schande over normen en waarden. Ik overwoog nog om te bellen en te vragen hoe het kwam dat de Nederlandse trots over de grond werd gesleurd. Maar besloot dat het tijd werd om naar bed te gaan, mevrouw Adema moest maar gaan slapen.

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Jan Wolkers